Wiek XIX to dominacja mebli biedermeierowskich które uległy z czasem przekształceniu zgodnie z panującymi krótkimi modami. Około 1830-1840 roku pod wpływem Anglii meble zaczynają być wzorowane na meblach gotyckich co nazwane zostaje neogotykiem.  W połowie XIX wieku w meblach biedermeierowskich pod wpływem nowej mody płynącej z Francji, pojawiła się tendencja do zwiększania liczby  ozdób, stosowania ruchliwych profili oraz form rokokowych w dodatkach tekstylnych wyposażenia wnętrz.   Ponownie nabierają znaczenia formy reprezentacyjne . Nowy styl określany jest w Niemczech jako drugie rokoko, we Francji nazwany został stylem Ludwika Filipa, a w Anglii stylem młodej królowej Wiktorii.

Od  lat siedemdziesiątych XIX wieku pojawiają się w meblarstwie kolejne  mody na dawne style historyczne.  Pojawia się  styl pseudo renesansu, pseudo baroku , pseudo klasycyzmu. Wielość tych wszystkich form doprowadza do rozmycia biedermeieru i jego głównego założenia tj. wygody, celowości i dobrego rzemiosła. Wraz z rozwojem przemysłu i produkcją maszynową następował powolny upadek wielkiej sztuki meblarskiej znanej z poprzednich epok. Rozwój przemysłu przyczynił się za to do powstania nowej gałęzi meblarstwa – mebli giętych. Więcej informacji na ten temat w dziale - Współczesne Meble.